posted on 27 Jan 2012 21:42 by krugarn
มีคุณครูที่เป็นลูกหลานในหมู่บ้านมาเล่าให้ฟังว่า โรงเรียนที่เธอทำการสอนอยู่มี สมศ.เข้ามาประเมินมาตรฐานการศึกษา ซึ่งปรากฏผลการเมินว่า "ไม่ผ่าน" ในบางมาตรฐาน ทำให้ผอ.โรงเรียนเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันที ถึงขั้นประชดครูด้วยการโยนเชือกให้ครูแล้วพูดว่า "เอาไปผูกคอตายกันซะ" !!! ท่าผู้อ่านคิดอย่างไรกับเรื่องนี้ แต่สำหรับผมแล้วอยากเป็นครูโรงเรียนนี้จังเลย จะได้พูดกลอนให้ ผอ.ฟังว่า...
...
เชือกนี้โยนมาแต่ทางไหน
ก็กลับไปทางนั้นกระสันศอ
จำเลยที่หนึ่งซึ่งชูคอ
ก็คือ ผอ.คนนั้นเอง
ตราบใดที่คุณยังเดินหลงทาง ภายในโพรงถ้ำแห่งความมืดบอด แล้วยังมาวางอำนาจเป็นผู้นำขบวน ก็จงตายซะ !!!
----------------
ทุ่งสักอาศรม
ศุกร์๒๗มค๕๕
posted on 16 Jan 2012 00:06 by krugarn
"""""""ของขวัญวันครู"""""""
...อยากได้ครูต้นแบบของชีวิต
แบบความคิดความอ่านแบบการเขียน
ทำได้จริงเสียก่อนสอนนักเรียน
มิใช่เพียรแต่พร่ำทำไม่เป็น
...อยากให้เด็กรักอ่านก็อ่านให้ดู
ใช่แต่ขู่บังคับและเคี่ยวเข็ญ
ให้บันทึกการอ่านคร้านลำเค็ญ
คอยแต่เซ็นชื่อส่งให้ ผอ.
...อยากให้เด็กรักเขียนครูก็เขียน
พากเพียรไปด้วยกันนั่นแหละหนอ
อยากให้เด็กมีนิสัยไม่คดงอ
ครูต้องเริ่มหยุดคอรัปชั่นเวลา
...อยากให้เด็กมีวินัยในห้องหับ
อย่าโทรศัพท์ในห้องสิครูขา
อยากให้เด็กถอดรองเท้านอกชายคา
ครูก็ถอดก่อนเข้ามาในห้องเรียน
...อยากให้เด็กใช้เวลามิเหลวไหล
อย่าเดินมาเดินไปจนเกษียณ
ในวันครูขอให้ศิษย์เห็นแสงเทียน
แบบไม่ดีพรุ่งนี้เปลี่ยนนะครับครู
---------------------------
ศิวกานท์ ปทุมสูติ
ทุ่งสักอาศรม
๑๕มค๕๕, ๒๓.๔๐ น.
posted on 14 Jan 2012 12:58 by krugarn
"""""เราเตือนคุณแล้ว"""""
.
..."เสรีภาพมิใช่การตามใจ"
"เอเอสนิว" กล่าวไว้...ให้ตระหนัก
หนุ่มสนานสาวสนุกสุขในรัก
ลูกทะลักน้ำตาทะเล็ดเช็ดไม่ทัน
ท้องไม่พร้อมยอมสภาพบาปซ้ำซ้อน
ครัวกระดอนครกกระเด็นชีวิตสะบั้น
ตารับบาปยายรับเวรไปวันวัน
เลี้ยงดูหลานดื้อรั้นอย่างรวดร้าว
โทรทัศน์จัดเต็มเกมจัดให้
อาหารพิษขนมภัยใช้แทนข้าว
เหยื่อชีวิตผลิตซ้ำ...หนังเรื่องยาว
โลกมิใช่สีขาวสำหรับเธอ
...ครูไม่ลึกนึกไม่รู้ปัจจัยเร้น
ผู้บริหารก็ไม่เห็นจึงไพล่เผลอ
โรงเรียนแค่โรงร่ำโรงบำเรอ
นโยบายใบ้เซ่อของกระทรวง
ก้อนดินเสื่อมสภาพจะปั้นดาว
จะใช้กาวกี่ถังก็ยังร่วง
ซ้ำผู้ปั้นมือแปและเปล่ากลวง
ความมิพร้อมทั้งปวงแหละคือปม
...แจกไปเถอะ "แท็บเล็ต" กี่หมื่นล้าน
ผลาญไปเถอะแม่ผลาญบ้านเมืองล่ม
เราเตือนคุณแล้วนะตั้งแต่ "นม"
ทำเลือดลมสมาธิเด็กกระเจิง
เอ็นทีตกโอเน็ตต่ำศีลธรรมตาย
เพราะกลับต้นชนปลายจนยุ่งเหยิง
ใครก็ได้เป็น รมว.บนหอเทิง
แค่ไว้เบิ่งรอยโคกระบือคลาน
...เราเตือนคุณแล้วนะที่รัก
ปลูกผักมิเตรียมดินทั้งดิบด้าน
เสรีภาพแห่งอำนาจขาดวิญญาณ
คำตอบคือรัตติกาลของบ้านเมือง
---------------------------
แด่...วันเด็กที่มองไม่เห็นอนาคต
ศิวกานท์ ปทุมสูติ
ทุ่งสักอาศรม
๑๔มค๒๕๕๕
posted on 05 Jan 2012 06:41 by krugarn
...สาม มกรา สองห้าห้าห้า
บนรัถยาจากอุบลยนต์คลาคล่ำ
แปดชั่วโมงเต็มถึงบุรีรัมย์
ต้องบันทึกจดจำจราจร
ก่อนถึงทางนางรองสองทางวิ่ง
ถูกแย่งชิงโอกาสการไปก่อน
ทั้งทางหลักทางไหล่ไต่เลนซ้อน
ย้อนศรแม้ทางสวนจนป่วนไป
รถที่ไร้มารยาทปาดในนอก
ป้ายทะเบียนบางกอกเป็นส่วนใหญ่
มหานครสอนคนแล้งน้ำใจ
มหันตภัยกรุงเทพฯทำลายมนุษย์
...ฉันตัวลีบในทางหลักต้องพักรถ
เพื่อมรรคาอนาคตก็ยอมหยุด
จึงขอยกธงขาวกลางก้าวรุด
หาที่มุดหัวนอนไม่ร้อนรน
นี่คือคำสารภาพของคนแพ้
กลางกระแสคลาเคลื่อนเพื่อนร่วมถนน
ขอบคุณอุปสรรคให้พักยนต์
ไม่เผลอตนบาดเจ็บตายต้อนรับปี
---------------------------
ทุ่งสักอาศรม
๔ มกราคม ๒๕๕๕
posted on 30 Dec 2011 19:12 by krugarn
ล้อมวงเมื่อไหร่ก็กินเหล้า
ต้องเมาเท่านั้นทุกงานฉลอง
คิดได้เท่านั้นฤๅพี่น้อง
ไยมิลองคิดใหม่...ปีใหม่นี้
................................
[นี่คือคำท้าทายใช่ดูถูก
คิดเพื่อลูกทำเพื่อหลานกันไหมนี่
เด็กมิเป็นเช่นที่สอนป้อนสิ่งดี
แต่พวกเขาจะก๊อบปี้แบบชีวิต]
