... *** น้อมถวายดอกไม้บนใบหน้า *** ...

...๏ เอ้อระเหยลอยมา...........ดอกไม้วันทากราบดอกไม้
ผกาแก้วแพร้วอัมพร..............เหนือสีหบัญชรเบิกอำไพ
กระเพื่อมกระพุ่มปทุมมาลย์.....เมลืองมลานดั่งธารน้ำไหล
พ่อแม่จูงลูกยายจูงหลาน.......มาเนืองแน่นพระลานกว้างใหญ่
ดั่งข้าวรวงพวงทองทิพย์........ริ้วเริงระยิบทุ่งแสงตะวันใส
ผ่องพริ้งพรายเพียงสายคลื่น...ในชื่นกว่าชื่นสายลมโชยใจ
กระหึ่มหล้าธราดล.................คือเสียงมหาชนเปล่งซ้องชัย
ในแดดพร่าน้ำตาไหล............ตื้นตันใจทุกดวงเอย
...๏ เอ้อระเหยลอยมา............มาเพื่อเป็นยาชูพระหฤทัย
ให้พระเนตรอันกรุณา............ได้ทรงเห็นใบหน้ายุคสมัย
เพื่อทรงทราบใต้บาทธุลี.......ว่าแสนล้านภักดีสัมผัสได้
จากดวงหน้าข้าแผ่นดิน.........ทุกหยาดเหงื่อรินใต้ฟ้าใส
เพื่อทดแทนพระเสโท...........ทรงปลูกต้นโพธิ์และต้นไทร
ทรงตรากตรำตลอดมา...........ห่วงไร่ห่วงนาผาเมืองดอกไม้
บำบัดทุกข์บำรุงสุข...............ปัดเป่ากลียุคมาน้อยใหญ่
กี่พายุฝนโคลนถล่ม..............พายุอารมณ์โหมไหม้
ระคายเคืองเบื้องบาทยุคล.....ต้องทรงอดทนสักเพียงไหน
เป็นเนิ่นกาลนานเนื่อง...........มิปลดมิเปลื้องความห่วงใย
จึงปีหนึ่งเพียงหนึ่งวัน............มายืนยันว่ารักยิ่งใหญ่
ไม่เหนื่อยเลยพระเจ้าข้า........ดอกไม้ทุกใบหน้าพริ้มละไม
หมอบกราบอยู่ไกลไกล..........แต่ใกล้หัวใจจริงเอย
...๏ เอ้อระเหยลอยมา............พระพายพัดพาฝนราไฟ
พัดสรรพโรคสรรพร้อน...........ให้เพลาให้ผ่อนความเจ็บไข้
ให้สมดุลดินฟ้า.....................เกิดดุลศรัทธาบุปผาสมัย
ทุกใบหน้าหันหน้า.................เข้าหาพระดำริผลิดอกไม้
เป็นใบหน้าประเทศไทย.........ถวายชัยมงคลเอย

ศิวกานท์ ปทุมสูติ
เนชั่นสุดสัปดาห์, ๔ มกราคม ๒๕๕๖

Comment

Comment:

Tweet