ชล (ไม่) ประทาน

posted on 10 Jan 2013 11:55 by krugarn
...” เผยรอย “...

เธอเห็นอะไร
ในคลองแห้งระแหงพราว
ขณะฉันพบเรื่องราว
ในเราที่ร้าวราน

เธอเห็นทางน้ำ
ไม่มีน้ำรินไหล
ขณะฉันผ่านทุกข์ไข้
ในรัฐาภิบาล

เธอเห็นอะไร
ในเขื่อนที่เฉือนป่า
ขณะฉันประสบพบไร่นา
ท่วมแล้งตลอดกาล

เธอเห็นอะไร
ในเหตุและผล
ขณะฉันรู้ตอและต้น
ของชล (ไม่) ประทาน

ศิวกานท์ ปทุมสูติ, ในเส้นทางจักรยานยามเย็น, อังคาร ๘มค๕๖
--------------------------
ความคิดเบื้องหลังภาพและบทกวี : การจัดทำโครงการต่างๆ ของบ้านเมืองเรา มักเป็นการกระทำแบบ "คิดไม่เสร็จ" มองไม่ตลอดสายของการพัฒนา สร้างเขื่อนกันจนนับจะไม่ถ้วนแล้วก็ยังไม่สามารถแก้ปัญหาน้ำท่วมและน้ำแล้ง นั่นเพราะไม่ได้เชื่อมโยงกับระบบผันน้ำและเก็บน้ำอย่างมีประสิทธิภาพ หรืออย่างเบ็ดเสร็จครบวงจร ต่างกับบางประเทศที่เขาเอาจริงกับเรื่องนี้ อย่างเช่นอิสราเอล ประเทศของเขาเป็นภูเขาและทะเลทราย มีแหล่งน้ำจืดจำกัด แต่เขาสามารถสร้างระบบผันน้ำจากทะเลสาบในดินแดนตอนเหนือสุดของประเทศมาแจก จ่ายใช้สอยผสมผสานกับการบริหารน้ำในท้องถิ่นชนบทและเมืองอย่างเป็นระบบ อยู่กับความขาดแคลนน้ำอย่างไม่ขาดประสิทธิภาพของการใช้ชีวิต นี่เป็นความแตกต่างของเรื่องระบบและคุณภาพของการบริหารจัดการโดยแท้ ขณะเดียวกันในความอุดมสมบูรณ์ของประเทศเรา แทนที่จะเป็นข้อได้เปรียบ กลับกลายเป็นข้อด้อยที่ทำให้ผู้บริหารรัฐและบริหารสังคมของเรา ทั้งส่วนกลางและท้องถิ่นอ่อนแอในวิธีคิด วิธีทำงาน และการบริหารจัดการ ไม่ใช่เฉพาะเรื่องน้ำเท่านั้น มันกลับกลายเป็นความอ่อนแอแพ้ปัญญาเช่นนี้แทบทุกเรื่อง ตัวอย่างเช่นศาลาอเนกประสงค์ ที่อ่านหนังสือพิมพ์ประจำหมู่บ้าน และถาวรวัตถุต่างๆ ที่ถูกปล่อยรกร้างพังเพให้เห็นกันทุกถิ่นย่านตำบล มิใช่แค่รัฐบาลนี้ แต่เป็นมาเช่นนี้ทุกรัฐบาล ทั้งรัฐบาลเผด็จทหารและรัฐบาลประชาธิปไตย...ต่างคิดไม่เสร็จและทำไม่เสร็จ เหมือนๆ กัน นี่ยังไม่ได้พูดถึงเรื่องการศึกษาและการพัฒนาอื่นๆ อีกนะครับ เดี๋ยวจะยาว

Comment

Comment:

Tweet